wegstoppen
Dutch
Pronunciation
- Netherlands: [ˈʋɛχstɔpə]
- Limburg: [(ə)ˈwæxstopə]
Audio (file)
Inflection
Inflection of wegstoppen (weak, separable) | ||||
---|---|---|---|---|
infinitive | wegstoppen | |||
past singular | stopte weg | |||
past participle | weggestopt | |||
infinitive | wegstoppen | |||
gerund | wegstoppen n | |||
verbal noun | — | |||
main clause | subordinate clause | |||
present tense | past tense | present tense | past tense | |
1st person singular | stop weg | stopte weg | wegstop | wegstopte |
2nd person sing. (jij) | stopt weg | stopte weg | wegstopt | wegstopte |
2nd person sing. (u) | stopt weg | stopte weg | wegstopt | wegstopte |
2nd person sing. (gij) | stopt weg | stopte weg | wegstopt | wegstopte |
3rd person singular | stopt weg | stopte weg | wegstopt | wegstopte |
plural | stoppen weg | stopten weg | wegstoppen | wegstopten |
subjunctive sing.1 | stoppe weg | stopte weg | wegstoppe | wegstopte |
subjunctive plur.1 | stoppen weg | stopten weg | wegstoppen | wegstopten |
imperative sing. | stop weg | |||
imperative plur.1 | stopt weg | |||
participles | wegstoppend | weggestopt | ||
1) Archaic. |
Anagrams
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.